1. علامت گذاری روی سطح سیم - طبق استاندارد ملی، سطح سیم باید دارای علامت پیوسته از نام سازنده، مدل محصول و ولتاژ نامی باشد. این امر برای یافتن سازنده در زمان بروز مشکل در هنگام استفاده از سیم مفید است. مصرف کنندگان هنگام خرید سیم باید به این نکته توجه کنند. در عین حال، مصرف کنندگان هنگام خرید سیم باید توجه داشته باشند که آیا نام سازنده، مدل محصول و ولتاژ نامی درج شده در گواهینامه با علائم چاپ شده روی سطح سیم مطابقت دارد تا از محصولات تقلبی جلوگیری شود.
2. شکل ظاهری سیم - مصرف کنندگان هنگام خرید سیم باید به ظاهر سیم توجه کنند، ظاهر سیم صاف و صاف باشد، لایه عایق و غلاف آسیب نبیند، چاپ آرم واضح باشد. و هنگام قالب گیری دستی سیم نباید احساس چربی داشته باشد. از سطح مقطع سیم ضخامت عایق یا غلاف باید در تمام محیط سیم یکنواخت باشد و خارج از مرکز نباشد و عایق یا غلاف ضخامت معینی داشته باشد.
3. قطر سیم هادی - مصرف کنندگان هنگام خرید سیم باید توجه داشته باشند که آیا قطر سیم هادی با سطح مقطع نشان داده شده در گواهینامه مطابقت دارد یا خیر. اگر سطح مقطع هادی خیلی کوچک باشد، به راحتی می توان باعث گرم شدن سیم و ایجاد اتصال کوتاه شد. توصیه می شود سیم های مورد استفاده در مدارهای روشنایی خانگی 1.5 میلی متر مربع و بالاتر باشد. لوازم خانگی با قدرت بالا مانند کولر و مایکروفر باید از سیم های 2.5 میلی متر مربع و بالاتر استفاده کنند.
4. استفاده استاندارد - سیم کشی باید استاندارد باشد. برای پوشاندن لوله های خطوط ثابت بهتر است از سیم های تک هسته ای BV استفاده کنید. مراقب باشید در هنگام سیم کشی به سیم ها آسیب نرسانید و هنگام تزئین اتاق به سیم ها آسیب نرسانید. در وسط یک مسیر متصل نشوید. هنگام ورود به جعبه برق (جعبه) به سیم ها دست نزنید. علاوه بر این، لوازم خانگی که مقدار زیادی برق مصرف می کنند، مانند تهویه مطبوع، باید با یک سیم جداگانه تغذیه شوند. بهتر است فاصله مشخصی بین سیم های مورد استفاده برای جریان ضعیف و جریان قوی حفظ شود.
خطاهای رایج در خطوط کابل شامل آسیب مکانیکی، آسیب عایق، رطوبت عایق، پیری و فرسودگی عایق، ولتاژ بیش از حد و خطاهای گرم شدن بیش از حد کابل است. هنگامی که عیب فوق در خط رخ می دهد باید برق کابل معیوب را قطع کرد، نقطه عیب را پیدا کرد، عیب را بررسی و آنالیز کرد و سپس تعمیر و آزمایش کرد.